منحنی های ویل و هالام (The Vail and Hallam curves)

منحنی سطح آب دریا نشان دهنده تغییرات جهانی سطح آب دریا در تاریخ زمین است. اولین منحنی در این زمینه توسط پیتر ویل (Peter Vail) و زمین شناسان شرکت اکسون در سال 1977 منتشر شد. این منوگراف بر اساس داده های لرزه ای و فسیل شناسی مربوط به پروژه های اکتشافی و محرمانه این شرکت می باشد. او و تیمش با شناسایی ناپیوستگی های تحت الارضی، که حاکی از پسروی آب دریا است، تغییرات جهانی سطح آب دریا را بازسازی کردند. ایراد بزرگی که بر کار ویل توسط دیگر زمین شناسان وارد شد این بود که مبنای اطلاعات برای ساختن این منحنی، داده های محرمانه و تجاری شرکت اکسون بود که توسط دیگر دانشمندان قابل بررسی و تصدیق نمی باشد. لذا در سال های 1987-1988 تلاش ها برای بازسازی تغییرات جهانی سطح آب دریا بر اساس داده های غیرتجاری توسط بلال حق صورت گرفت و امروزه منحنی حق (Haq sea-level curve) برای توالی های مزوزوئیک و سنوزوئیک استفاده جهانی دارد. در سال 1992، آنتونی هالام (Anthony Hallam) در کتاب خود تحت عنوان "تغییرات فانروزوئیک سطح آب دریا" منحنی دیگری را ارائه داد. او از روش دیگری برای ارائه منحنی تغییرات جهانی سطح آب دریا استفاده کرد. هالام مساحتی را که توسط رخساره های دریایی در بازه های زمانی مختلف پوشیده می شد را محاسبه کرد و بر اساس تغییرات خط ساحلی در قاره های مختلف منحنی خود را ارائه نمود. چون منحنی های ارائه شده توسط ویل و هالام (رده اول تغییرات جهانی سطح آب دریا) براساس روش های متفاوتی تهیه شده است نباید لزوماً دارای شباهت باشند. ولی در مقیاس بزرگ انتظار تفاوت های عظیم نیز وجود ندارد.

موضوع: چینه شناسی، زمین شناسی نفت
از سری نوشتارهای: سکانس استراتیگرافی