کاربرد پهپاد در علوم زمین (صنعت نفت)

هواپیمای بدون سرنشین (Unmaed Aerial Vehicle, UAV) یا پهپاد فناوری نسبتاً جدیدی میxadباشد که امروزه تحول عظیمی در صنایع نظامی، تجاری و تحقیقات علمی ایجاد کرده است. استفاده این فناوری در حوزه نقشه برداری و اکتشافات هیدروکربوری و معدنی، راهسازی و عمرانی، کشاورزی، حفظ محیط زیست، نگهبانی و بازرسی، امداد و نجات، پست و تحویل کالا، نظامی و قانونی و خبرنگاری و سینما از جمله موارد قابل ذکر است.

اگرچه پیدایش و استفاده اولیه پهپاد در صنایع نظامی به منظور جاسوسی و مبارزه بوده است ولی در سالxadهای اخیر این تکنولوژی در حال پیشرفت در زمینهxadهای مختلف بویژه در مورد علوم زمین کاربرد یافته است. به نظر می رسد در آیندهxadای بسیار نزدیک این تکنولوژی سهم قابل توجهی از بازار مطالعات در حوزهxadهای مختلف را به خود اختصاص دهد. مزیت اصلی این فناوری ارائه تصویر یا اطلاعات برداشتی سریع، با دقت و رزولوشن بالا و ارزان از محدوده مورد مطالعه است. علاوه بر این اخذ اطلاعات و تصاویری جدید و تکراری از مناطق در حال تغییر (حین مخاطرات زمینی، تغییرات محیطی و غیره) و به نقشه در آوردن آنها از دیگر برتریxadهای این فناوری است. چیزی که با روشxadهای سنتی عکاسی و دریافت اطلاعات هوایی و زمینxadشناسی امکانxadپذیر نیست. تهیه انواع نقشه هوایی توسط روشxadهای لیزر هوایی یا لیدار (LiDAR) و فتوگرامتری هوایی از مهمترین کاربردهای فعلی این دستاورد می باشد. البته محققین به دنبال استفاده از پهپادها در برداشت اطلاعات ژئوفیزیکی (مگنتیک و الکترومگنتیک) میxadباشند. تهیه نقشهxadهای زمینxadشناسی و نقشهxadهای اکتشافی، مطالعات زمین شناسی و شکستگیxadها، توپوگرافی و آبشناسی، تهیه نقشهxadهای بعد از مخاطرات طبیعی (زلزله، آتشفشان، سیل، لغزش زمین)، تهیه نقشهxad های راهسازی و عمرانی، بررسیxadهای باستانشناسی از جمله کاربردهای این روش در علوم زمین است.